Poznati srpski glumac i nekadašnji upravnik Pozorišta na Terazijama Vojislav Voja Mirić preminuo je u Beogradu 23. aprila 2019. godine u 86. godini.

Diplomirao je glumu na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju i vrlo mlad ušao u ansambl Beogradskog dramskog pozorišta sredinom pedesetih godina, kada je taj teatar nosio repertoar glavnog grada.

Posle nekoliko sjajnih uloga na filmu, među kojima se izdvajala uloga studenta Nenada u ljubavnoj priči „Čudna devojka“ sa Špelom Rozin (režija Jovan Živanović, 1962.) bio je među prvima koji su ostvarili status slobodnog filmskog glumca i zajedno sa Velimirom Batom Živojinovićem osnovao Udruženje filmskih glumaca. Zahvaljujući usponu srpskog filma i ogromnoj popularnosti domaćeg ekrana šezdesetih godina prošlog veka, stupio je u našu kulturu kao samostalna i integralna umetnička pojava i to ostao do današnjeg dana. Bio je jedan od osnivača Servisa za organizovanje proizvodnje, prometa filmova Filmskih radnih zajednica – FRZ – Centar FRZ ili Centar film Beograd, zatim među osnivačima Jugoslovenskog glumačkog udruženja, omladinskog centra na Tjentištu, sindikata samostalnih filmskih radnika a i među osnivačima je i Glumačkih susreta u Nišu.

Među desetinama filmskih uloga Voje Mirića izdvajaju se uloge u filmovima „Službeni položaj“ Fadila Hadžića (Srebrna arena za glumu u Puli, 1964.) i „Derviš i smrt“ Zdravka Velimirovića (Gran-pri u Nišu, 1974. – njegov nezaboravni Ahmet Nurudin stoji i danas kao obrazac antologijske uloge u savremenom filmu i spada među trajne doprinose umetnosti ekrana), kao što su to i uloge u filmovima „Tri“ Saše Petrovića (1965), „Nemirni“ Kokana Rakonjca (1967), „Brat doktora Homera“ Žike Mitrovića (1968), „Valter brani Sarajevo“ (1972), „Otpisani“ (1974) i druge.